هنگامي كه مامورانِ خودكامه ي سركوب حاكميت سرمايه داري كنوني در ايران به خود اجازه مي دهند با آزادي تمام به فرزندان جعفرزاده ها بگويند: «كاري خواهيم كرد تا زندان پدرت تمام نشود»، در سيماي مغولاني ظاهر مي شوند، و گواه اين حقيت را ارايه مي دهند كه خود براي پايان دادن به نقش رژيم ديكتاتوري ضد مردمي و ضد ملي، تنها راه سرنگوني انقلابي سلطه بالامنازع آن را باز گذاشته و حقانيت آن را به اثبات مي رساند.
مضمون “كليت شرايط حاكم” كه بايد تغيير يابد، از آن چنان كيفيت روشنفكرانه ي بلندپروازانه برخوردار است كه “راه توده”با انديشه ي “پرمگسي”ش نمي تواند در ذهن خود آن را به ثمر برساند! اين كاهليِ ذهني اما از “گناه راه توده” نمي كاهد!
اين كه “راه توده” طبقه كارگر را از طيف فهرست ارايه شده خود براي تغيير انقلابي “كليت شرايط حاكم” حذف مي كند، اتفاقي نيست! اميد واهي اي است كه “راه توده” به طور پيگير عليه خط مشي انقلابي حزب توده ايران دنبال مي كند و آن را در «سرمقاله» خود ناخواسته برملا مي سازد!
دادگاه با ممنوعيت اين حزب از اين رو مخالفت نمود، زيرا اين حزب به نيرويي قابل اغماضي تبديل شده است و ممنوعيت فعاليت آن غيرضروري است! به سخني ديگر، بايد آن را براي روز مبادا، زنده نگاه داشت!
با شناخت شيوه هاي ارتجاع آلمان براي حفظ سلطه خود، ترديدي نبايد داشت كه انواع چنين نسخه هايي به منظور پاره پاره كردن حزب توده ايران و تداوم ممانعت از فعاليت قانوني آن نيز توسط ارتجاع داخلي و خارجي به مورد اجرا گذاشته مي شود.
