image_pdfimage_print

گفتگو ميان توده اي ها (نويدنو ٥)
«ارتقاي سوسياليسم علمي» و قانون ديالكتيكي ”كميت و كيفيت“!
نگرش علمي به تاريخ مبارزات حزب توده ايران

مقاله شماره: ١٣٩٣ / ١٧ (23 خرداد)
واژه راهنما: ديالكتيك ”كميّت و كيفيت“، ”نفي در نفي“، ”روند خود بخوي و آگاهانه“، ”شرايط علّي“، ”ضرورت تاريخي“ و رابطه علّي ”علت و معلول“ در ارتباط با درك مشخص از خط مشي انقلابي حزب توده ايران در شرايط كنوني. خط مشي انقلابي حزب توده ايران، دستاوردي تاريخي براي يكپارچگي نظري جنبش توده اي و محك شناخت سره از ناسره. استراتژي حزب پس از بهمن ٥٧. انتقال ديالكتيكي تجارب گذشته به حال. پيشنهادهاي بينابيني براي رفع بحران در جامعه. مضمون سرشت ضدامپرياليستي نبرد رهايي بخش كشورهاي پيراموني.

در نامه هاي رد و بدل شده ميان هاتف رحماني و احمد سپيداري در ”نويدنو“ كه متاسفانه قطع شد، دو نكته پراهميت طرح، ولي بحث براي تعميقِ درك آن دنبال نشد. يكي مساله قانون ديالكتيكي ”كميت و كيفيت“ است كه رحماني در نامه اول خود مطرح ساخت و ديگري، مساله «ارتقاء سوسياليسم علمي» است كه سپيداري در نامه چهارم خود به بحث گذاشت. (نگاه شود ازجمله به http://www.rahman-hatefi.net/navidenou-740-92-331-921029.htm)

اقتصاد ملي- دمكراتيك يا نوليبرالِ امپرياليستي براي ايران؟

مقاله شماره: ١٣٩٣ / ١٦ (١٦ خرداد)
واژه راهنما: از آماج مردمي و ملي- ضدامپرياليستي انقلاب بهمن ٥٧ دفاع كنيم. سرشتِ دمكراتيك و ضدامپرياليستي ي اقتصاد ملي. مضمون نبرد رهايي بخش ملي در دوران كنوني. اعتماد بنفس حزب توده ايران مستدل است. فعاليت آزاد و قانوني حزب توده ايران، محك سنجش آزادي فعاليت احزاب!

اخيراً محمد خاتمي، رئيس جمهور پيشين، در سخناني انتقادي، حزب توده ايران و همه ماركسيست ها را مورد سرزنش قرار داد. هدف اين انتقاد، عملاً به معناي فاصله گيري از اصل هاي ٤٣ و ٤٤ قانون اساسي بيرون آمده از دل انقلاب بهمن ٥٧ است كه از برنامه اقتصادي پيشنهاد شده از طرف حزب توده ايران به قانون اساسي راه يافت.

«به درمان» راضی باشیم؟
«زیاده خواهی طرف غیرایرانی» را پذیرا باشیم؟

مقاله شماره: 1393 / 15 (6 خرداد)
واژه راهنما: سرشت مشترک امپریالیسم و رژیم دیکتاتوری ناشی از نظام ضدانسانی سرمایه داری است! نبود آزادی و سرشت زن ستیزی نظام حاکم.

دو خبر در “کلمه” دارای مضمونی صریح و واحد هستند:
محمد خاتمی: در ارتباط با اسارت غیرقانونی موسوی ها و کروبی: «حالا که رفع حصر صورت نگرفته، لااقل به فکر زندگیشان باشیم و بگذاریم معالجه شان صورت بگیرد»؛
یوسف رحمانی: «مایه نگرانی … زیاده خواهی طرف غیرایرانی است … – که همانند زیاده خواهی در مذاکرات در باره ملی شدن صنعت نفت در ایران با محمد مصدق – اساساَ مایل به پیروزی مذاکره» نیست!

در این دو خبر، تشابه و وحدت سیاست ارتجاع جهانی و داخلی علیه مردم میهن ما و منافع ملی ایران، به بهترین وجه و در شفافیتیِ برجستهِ تظاهر می کند! هر دوی این سیاست ها، دو وجه دارند:
اول- سرشت تجاوزگرانه، خشونت آمیز و بی محابای ارتجایی- دیکتاوری آن ها؛
دوم- سرشت ضد انسانی و ضد تاریخی آن ها.