image_pdfimage_print

بدون اقتصاد سياسي جايگزين، تجهيز توده ها ممكن نيست! (1)
تضاد مردم میهن ما با روبنا و زیربنای حاکمیت ولایی!
گزارش به نشست کمیته مرکزی حزب توده ایران- تیرماه 1395

مقاله شماره: 1395 / 37 (28 تیر)
واژه راهنما: سیاسی. سیاست توده ای
سیاست طبقاتیِ مستقل حزب توده ایران و مبارزه برای اتحادهای اجتماعی! وحدت منافع زحمتکشان و بورژوازی ملی و خرده بورژوازی میهن دوست در مرحله ملی- دموکراتیک انقلاب. چگونه بايد ديكتاتوري را به چالش كشيد. وحدت دیالکتیکی میان آزادی و عدالت اجتماعی.

نشست اخير كميته مركزي حزب توده ايران در ماه جاري به پرسش هاي سياسي و اقتصادي بسياري كه در برابر مردم ميهن ما مطرح است، پاسخ هاي شايسته مي دهد. از اين رو دستاورد نشست را مي توان مورد تائيد قرار داد و براي تحقق بخشيدن به آن كوشيد. منطق حاكم بر گزارش به ويژه در آن بخشي كه ضرورت گذار از ديكتاتوريِ ولايي را به مثابه عمده ترين وظيفه روز جنبش مطرح و مستدل مي سازد، ترديدي باقي نمي گذارد كه شيوه هاي مماشاتگرانه با ديكتاوري، شيوه هايي در خدمت بقا و نه حل تضاد روز و عمده در جامعه امروزي ايراني است.
چنانچه گزارش هيئت سياسي كميته مركزي حزب توده ايران پيش از ارايه به نشست به منظور ابرازنظر در اختيار توده اي ها گذاشته شده بود، آن طور كه در ارتباط با گزارش به ششمين كنگره حزب توده ايران در سال ١٣٩١ عملي شد، نگارنده نكته هاي زير را به آن مي افزود:

وحدت وظايف دموكراتيك و سوسياليستي حزب توده ايران!

مقاله شماره: ١٣٩٥ / ٣٦ (٢٠ تير)
واژه راهنما: سياسي. روشنگرانه- تبليغي
سند ششمين كنگره حزب توده ايران در باره وظيفه دموكراتيك و سوسياليستي حزب چه مي گويد. موضع كتاب سيماي مردمي حزب توده ايران! تدارک گذار به سوسیالیسم وظیفه روز.

در گفتگو با رفقايي در اطراف مضمون مقاله پراهميت نامه مردم با عنوان ”طفره رفتن از بيان واقعيت ها، و تئوري بافي هاي بي سرانجام“ (١)، پرسشي مطرح شد در باره دو وظيفه دموكراتيك و سوسياليستي حزب طبقه كارگر و رابطه ديالكتيكي ميان آن دو.

استراتژي و تاكتيك بزعم ”راه توده“!
بررسي ماترياليستي يا متافيزيكي؟

مقاله شماره: ١٣٩٥ / ٣٥ (١٧ تير)
واژه راهنما: سياسي. تئوريك
”راه توده“ با شيوه ي متافيزيكي در جستجوي اشتباه رهبري (مقاله شماره ٥٥٧، ٣ تير ٩٥). اسلوب ماترياليستيِ تعيين سياست. پاره پاره كردن حزب به رهبري و بدنه، برنامه دشمن طبقاتي. درك شرايط وقوع اشتباه و نه انتساب آن به فرد. آزادي، وسيله يا هدف؟ ذهن گرايي اسلوبي.

رفيق عزيز سيامك در مقاله «تفهيم مفاهيم ماركسيستي يك گام به جلو در راه تفاهم ميان ”قشون زحمتكشان“» (١) كه نقش پراهميت تدقيقِ بحثي را به عهده دارد كه در مقاله ”پيام جانبدار دوستي“ (٢) طرح شده است، برخي از دلايل شكست انقلاب بهمن و ارزيابي رهبري حزب از روند حوادثي كه به اين شكست انجاميد را توضيح مي دهد و سويه هاي مشخص و شايسته توجهي را مطرح مي سازد.
همانجا اين رفيق در ارتباط با ناتواني انقلاب از گذار از مرحله سياسي و ارتقا به مرحله اقتصادي- اجتماعي، در دفاع از برداشت و تحليل ماترياليستي رهبري وقت حزب، اين نكته را برجسته مي سازد كه شناخت رهبري حزب از مضمون ارتجاعيِ روند «رقم خوردنِ» در جريان در كشور و ”گردش به راست“ در آن، خود «از دلايل اصلي اين حمله [يورش و دستگيري هاي وسيع] بوده است»!
اين روند را رفيق سيامك چنين برمي شمرد: «بحث در مورد شکست ارتقاي مرحله سیاسی انقلاب به مرحله اقتصادی اجتماعی قبل از ضربه به حزب شروع شده بود و وجود این بحث در رهبری حزب از دلایل اصلی این حمله بوده است.
رفقا اخگر و پورهرمزان و اندک اندک دیگر رفقا به این نظر رسیده بودند، که شکست انقلاب در گذر به مرحله اقتصادی و اجتماعی در حال رقم خوردن است.»