رفيق سپيداري موضعي انتقادي به سياست ضدمردمي و ضد ملي خصوصي سازي و آزاد سازي اقتصادي ندارد. سياستي كه اجراي آن بدون نابودي دستاوردهاي قانوني و اجتماعي طبقه كارگر ممكن نيست! واقعيتي كه در برابر چشم زحمتكشان جريان دارد و آن ها عليه آن مي رزمند! اين رفيق در مقاله خود موضعي عليه تعميق وابستگي اقتصادي- سياسي- نظامي نومستعمره اي ايران به اقتصاد امپرياليستي ابراز نمي كند كه پيامد اجراي برنامه امپرياليستي است!
طبری می داند که نتیجه این گستاخی شکنجه بیش تر است. ولی آگاهانه “زخم ها را شعله ور” مى خواهد “زخم ها را زخم تر” مى خواهد “تا شود بزمگه نور به پا” و “كز دل تيرگى پست و بلندِ يلدا، به جهاند فردا.”
امپریالیسم سرمست از نوشیدن شراب جهان یک قطبی مانند میخواره ای وحشی مقراض به دست به هر گلی که از آن بوی عدالت اجتماعی، آزادگی و استقلال می آمد حمله کرد و از شاخه برید.
ولی علائم بسیاری نشانگر این است که نظم جهانی قدیمی یک قطبی دیگر از بین رفته است.چین، روسیه و هندوستان جزو ارکستر بزرگ جدید جهانی هستند که در حال تنظیم و نواختن سمفونی دیگری هستند.
آنچه برای ما طرفداران اقتصاد ملی- دمکراتیک مهم است، اینست که نظم جدید جهانی در حال شکل گیری ما را از افتادن در تله محتوم مرگبار سرمایه داری نجات می دهد و افق نوی را برایمان می گشاید.
