تفسیر خبر شماره: ۱ ( ۸ دی ١٣٩۵ )
واژه ی راهنما: سیاسی– خبری
رفیق سیامک می نویسد:
حافظ:
واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می کنند چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند
چندی پیش بوریس جانسون، وزیر خارجه انگلیس، در یک کنفرانس مطبوعاتی عربستان سعودی را به خاطر عدم داشتن یک رهبری دوراندیش سرزنش کرد.
جانسون با اشاره به رقابت بین حکومتهای عربستان سعودی و جمهوری اسلامی ایران در منطقه گفته است که سعودیها و ایران، با توسل به عروسکهای خیمه شب بازی خود در خاورمیانه جنگ نیابتی به راه میاندازند.
وی در ادامه، با یادآوری مذاکره شجاعانه جوامع یونانی و ترک در قبرس رهبران ایران و عربستان را بخاطر تمرکز بر منافع فرقه ای و مذهبی و عدم دوراندیشی دیپلماتیک سرزنش کرد.
جالب توجه است که اظهارات وزیر خارجه بریتانیا در مورد عربستان سعودی در حالی منتشر شد که ترزا می، نخست وزیر بریتانیا، با شرکت در نشست رهبران کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در سخنانی، خواستار همکاری این کشورها و بریتانیا برای مقابله با سیاست تهاجمی ایران درمنطقه شد. خانم می همچنین از “رهبری دوراندیش” خاندان سعودی ستایش و تقدیر کرد.
این دو اظهار نظر از طرف دو مهمترین شخصیت های دولتی بریتانیا تصادفی نیست. دولت دست راستی بریتانیا که دائم بسیاری از کشورها همچون کوبا، سوریه و روسیه و غیره را بخاطر نقص حقوق بشر محکوم میکند در داخل کشور زیر نفوذ و فشار روزافزان افکار عمومی برای تعلیق فروش اسلحه به عربستان سعودی قرار دارد.
تصویر عربستان سعودی در افکار و اذهان عمومی بریتانیا با اعدامهای وحشیانه در مجامع عمومی و کشتار کودکان یمنی گره خورده است. برای دولت دست راستی دیگر امکان دفاع بی پروا از اقدامات ضد بشری عربستان سعودی در داخل و خارج وجود ندارد.
بنابراین اگر چه از لحاظ سیاسی برای راضی نگه داشتن برخی از اعضای حزب محافظه کار که دفاع از حقوق بشر را جدی میگیرند اظهارات جانسون ضروری بود. اما هنوز کسانی بودند که با باور به حرفهای آقای جانسون و عدم درک روابط طبقاتی در جامعه امید به تغییر سیاست بریتانیا در مقابل عربستان سعودی داشتند. ولی این خوش باوران با دنبال کردن جریانها و اتفاقات بعدی بسیار مایوس شدند.
مدت کوتاهی بعد از رسانه ای شدن اظهارات آقای وزیر خارجه، سخنگوی دفتر نخست وزیری سخنان آقای جانسون را نظرات شخصی او و نه موضع دولت خواند.
سخنگوی خانم می حتا تره نیز برای جدی بودن سخنان وزیر خارجه خرد نکرد و با پررویی و اعتماد بنفس از آقای جانسون خواست که از خط مشی دولت در مورد روابط با عربستان سعودی پیروی کند.
حتا قبل از اظهارات سخنگوی دفتر نخست وزیر، برخی از ناظران با متهم کردن رسانه ها به بزرگنمایی گفته بودند که از اظهارات وزیر خارجه “برداشت نادرست” شده است. حتا سخنگوی خود وزارت خارجه بریتانیا نیز گفته بود که بریتانیا متحد عربستان سعودی هست و از تلاش دولت آن کشور برای حفظ امنیت مرزها و حفاظت از شهروندان خود حمایت میکند.
آقای وزیر خارجه به دنبال این ماجرا و تنها سه روز بعد از اظهارات اولیه خود در یک کنفرانس مطبوعاتی دیگر این بار در عربستان سعودی مجبور شد که “کاسه زهر” را بنوشد و با یک چرخش ۱۸۰ درجه ای از نقش عربستان سعودی در منطقه تمجید کند.
آقای جانسون در دیدار خود از عربستان سعودی با ترتیب دادن یک نشست خبری مشترک با عادل الجبیر، همتای سعودی خود گفت که آمدن او به عربستان سعودی برای تاکید بر دوستی در حال توسعه بین بریتانیا و عربستان سعودی بوده است.
رسانه های بورژوازی طبق روال همیشگی با تمرکز بر تحقیر آقای جانسون در این موضوع ما را از کنه مساله بدور کردند. این خبر کوچک ولی همزمان دارای چند لايه است. در زیر کوتاه به برخی از این موارد اشاره می شود که در یک کلام تامین منافع امپریالیسم فرتوت بریتانیا نقطه مشرک انهاست.
ظاهر قضیه تضاد در حزب محافظه كار، اختلاف نظر ميان رهبران، برخوردهاي دروني و غيره و نتايج آن به سود قوي ترين و مسلط ترين گروه است. ولی وجود چنين اختلاف نظر ها نشان دهنده رشد كليت بحران سرمايه داري نیز هست.
اين اختلاف در كنار “نه” مردم ايتاليا به رفرم نوليبرال قانون اساسي اين كشور، در كنار خروج انگليس از اتحاديه، در كنار مقاومت در پرتغال عليه برنامه رياضت اقتصادي و نمونه هاي ديگر، علائم آغاز فروپاشي و پایان “آقایی” سيستم سرمایه داری را نیز نشان میدهد.
شكست سياست امپرياليستي در سوريه نمونه ي ديگر از آغاز اين فروپاشي است که امپریالیستها را برای محدود کردن نتایج ان وامیدارد که با چنگ و دندان از دست نشاندگان عربستان سعودي در یمن دفاع کنند.
این خبر همچنین افشا کننده عدم استقلال سیاسی سیاستمداران بورژوازی نیز هست. واقعیت اینستکه استقلال وزیران- حتا اگر حرفی صادقانه زده باشند- تا انجا مورد احترام طبقات حاکم است که منافع کوتاه و دراز مدت آنها را زیر ضربه قرار ندهد. صنایع نظامی بریتانیا در ارتباط با عربستان سعودی با بکارگیری بیش از ۱۰۰۰۰ هزار کارمند و مستشار سالانه میلیاردها پوند اسلحه به عربستان سعودی می فروشند. فقط در سال اول درگیری رهبری عربستان در یمن دولت انگلستان مجوز صادرات اسلحه به ارزش بیش از سه میلیارد پوند به عربستان سعودی را تصویب کرد. علاوه بر این عربستان سعودی شریک اصلی تجاری انگلستان در خاورمیانه است و بیش از ۳۰۰۰۰ کارمند و مستشار نظامی بریتانیایی در عربستان سعودی مشغول کار هستند. عربستان سعودی بیش از ۶۰ میلیارد پوند در رشته های مختلف در بریتانیا سرمایه گذاری کرده است.
تامین و ادامه این منبع درآمد حکم میکند که حکومت عربستان سعودی نه دوراندیش بلکه دست نشانده باشد. صنایع نظامی بریتانیا برای تامین منافع خود نه به صلح در منطقه بلکه به آتش جنگ احتیاج دارند. باید فروش اسلحه بریتانیا به كشور عربستان سعودي همراه با دیگر كشورهاي امپرياليستي را با هدف دامن زدن به جنگ و در خدمت استراتژي نقشه خاورميانه بزرگ دید. بنابراین بعد از شکست در سوریه خطر جنگ بزرگ و يا جنگ هاي كوچك در منطقه بسیار جدی است.
ولی برای تحمیق افکار عمومی دولت انگلیس که قادر به دفاع مستقیم از جنایات عربستان سعودی نیست اینگونه وانمود کرده است که همکاری با عربستان سعودی شامل همکاری مهم و با ارزش اطلاعاتی است که موجب نجات زندگی بسیاری از شهروندان بریتانیایی شده است. دولت بدون اشاره کردن به این حقیقت غیر قابل انکار که عربستان سعودی خود از بنیانگزاران و حمایتگران گروههای وحشی افراطی ومتعصب جنگرا است اینطور می نماید که عربستان سعودی با اطلاع دادن از نقشه های شوم این گروه ها نجات بخش جان شهروندان بریتانیایی است. ولی حقیقت اینستکه منافع شرکتهای تجاری و صنایع نظامی در همکاری با عربستان سعودی به اندازه ای است که طبقات حاکم بریتانیا به هیچ وجه به کسی اجازه نمی دهند که تامین این منافع را به خطر بیاندازد.
اصل خبر: