image_pdfimage_print

مارکس، یهودی سرگردان و نگرش نظاره گرِ ظاهربين!
پيرامون نظرات شیدان وثیق كه عمده را نمی بیند! (یک)

مقاله شماره: ١٣٩٤ / ٢٦ (٢٦ تير)
واژه راهنما: ماركسولوژي و نفي مضمون ماركسيسم. ظاهر و مضمون. غيرعمده ابزار دستكاري. گذشته در خدمت آينده. فراگشت Evolution پديدار شدن زبان نزد انسان. قانون ديالكتيكي نفي در نفي. ديدگاه ماركسيستي در باره انسان شناسي.

مارکسولوژی marxologie نام “علم”ی است که در دانشگاه های کشورهای سرمایه داری تدریس می شود. هدف آن، نفی اندیشه بانیان سوسیالیسم علمی، مارکس و انگلس است که به مثابه نظم نوینِ جامعه شناسي علمي با نام مارکسیسم در متن تاریخِ اندیشه انسانی ظبط شده. به منظور نفی مضمونِ اندیشه ی تاریخی- طبقاتی از جامعه انسانی که در مفهوم “مارکسیسم” نهفته و مبتنی است بر برداشت ماتریالیستی از تاریخ، مداحان سرمایه داری می کوشند برای اسلوب بررسی مشخصِ واقعیت با نام اسلوب ماتریالیسم دیالکتیکی، جایگزینی ارایه دهند. این جایگزین، نگرش ظاهربینانه به واقعیت است. مارکس آن را نگرش نظاره گرِ ظاهربین می نامد. نگرش نظاره گرِ ظاهربین، ظاهر پدیده و یا واقعیت امر را مطلق می سازد. در نتيجه، مضمون پدیده غیرقابل شناخت و درک باقی ماند.

«مصرف مطلوب» در ”اقتصاد سياسي“ مرحله ملي- دموكراتيك و سوسياليستي!
پيرامون پرسش خانم فروغ اسدپور در ارتباط با مساله «مصرف مطلوب»

مقاله شماره: ١٣٩٤ / ٢٥ (١٩ تير)
واژه راهنما: ديالكتيك رشد نيروهاي مولده و آزادي هاي سوسياليستي. «شرايط، سطح دانش را به سطح شعور مسئولان تنزل داده بود» (نشست دانشمندان اتحاد شوري پس از پيروزي ضدانقلاب). «چگونه مي خواهيم زندگي كنيم». شيوه مصرفي در جامعه سوسياليستي- كمونيستي. انتقاد سازنده و مرز آن با انتقاد پوزيتويستي. اقتصاددانان آلماني هاري نيك، كلاوس بلسينگ، يورگ گولدبرگ، مانفرد زون.

مقاله اردشير زراعي قنواتي را با عنوان پرسش آميزِ «چرا سوسياليست ها بايد از ميراث تاريخي خود شرمنده باشند؟» با لذت مطالعه كردم و از منطق روشنگرانه آن بسيار آموختم كه به پرسش هاي بسياري با «نرمي زبان و استواري منطق» (احسان طبري) پاسخ مي دهد.

چپ ايران اتحاد عمل را از كجا آغاز مي كند؟
آموزش از ”نـه“ بزرگ مردم يونان كمك است؟

مقاله شماره: ١٣٩٤ / ٢٤ (١٨ تير)
واژه راهنما: وحدت در حزب طبقه ي كارگر و اتحادهاي اجتماعي. دشمن طبقاتي توانسته است زبان علمي ”چپ“ را بي اعتبار كند. زبان، شكلِ تظاهر آگاهي. زبان، آنچه انسان را به انسان بدل مي سازد (توماس زودندورف). سميناري علمي در باره ”تعريف“ مقوله هاي وحدت و اتحاد.