image_pdfimage_print

گفتگو ميان توده اي ها (”نويدنو“ ٤) تجهيز نيروهاي انقلابي براي تغيير «خانم/آقاي واقعيت»!
اختلاف بر سر مضمون فعاليت تبليغي- ترويجي حزب توده ايران!

مقاله شماره: ١٣٩٣ / ٥ (٢٧ فروردين)
واژه راهنما: تز «حذف نظام سرمايه داري در كشور ما در مرحله كنوني امكان پذير» نيست در جزوه «واکاوی دیدگاه های اقتصادی- سیاسی حزب توده ایران در دو دهه اخیر»، تزي غيرعلمي و مطلق گرايِ غيرمستدل است! نگرش از بلنداي منافع طبقه كارگر، به معناي موضع گيري عليه نظام سرمايه داري! «مخرج مشترك» با متحدان به تنهايي، خلع سلاح تئوريك و سياسي طبقه كارگر و مانع برپايي ”جبهه گسترده ضدديكتاتوري“ است و پاسخگوي منافع طبقه كارگر نيست. تجهيز نيروهاي انقلابي براي تغيير، وظيفه روز است. پيشنهادهاي بيابيني. مبارزه سوسياليستي در مرحله ملي- دمكراتيك فرازمندي جامعه، پرچم مبارزاتي جلب طبقه كارگر و همچنين متحدان ضدديكتاتوري از لايه هاي بينابيني به اين جبهه است!

در ”نامه اول“ منتشر شده در ”نويدنو“ كه به مناسبت گفتگو ميان هاتف رحماني و احمد سپيداري و به منظور نشان دادن بي توجهي جنبش كمونيستي به «واقعيتِ» حاكم در جامعه به طور عام و در جنبش توده اي به طور خاص (ويتنام، يونان و ايران) انتشار يافت (٢٩/١٠/١٣٩٢http://www.rahman-hatefi.net/navidenou)، ازجمله گفته مي شود: «يا نمونه ديگر، همين آقاي عاصمي خودمان و نقد او بر جزوه واكاوي … است كه عملاً با ناديده گرفتن ”تغيير كمّي به كيفي ديالكتيك“، براي پيش برد حرف و انتقاد خود به ”ديالكتيك احتمال“ متوسل مي شود، چرا؟ چون در جزوه واكاوي …، نويسندگان با در نظر داشت واقعيت ”مشخصِ“ جامعه ما نوشته اند ”اقتصاد سوسياليسم“ برنامه مرحله كنوني ما نيست. …».
در «نامه» حتي يك جمله در باره چگونگي «ناديده گرفتن ”تغيير كمّي به كيفي ديالكتيك“ و … توسل به ”ديالكتيك احتمال“» توسط «عاصمي خودمان» بيان و كوششي براي اثبات ادعاها نمي شود. نقش فعال نيروي آگاه در تغييرات كمّي مورد توجه قرار نمي گيرد.

«اخگري از احساس انساني، ايراني و انقلابي» (احسان طبري)
«بازي برد- برد» به سود سرمايه مالي امپرياليستي است!

مقاله شماره: ١٣٩٣ / ٤ (٢٤ فروردين)
واژه راهنما: تاريخ نگاري ماركسيستي- توده اي و تاريخ نويسي بورژوازي. افشاي «قوانين نهان» نظام سرمايه داري وظيفه افشاگرانه و روشنگراني فعاليت تبليغي. يحيي اﻻ اسحاق مدافع «بازي برد- برد» براي سرمايه امپرياليستي است! چگونه وابستگي و وحدت منافع سرمايه داران حاكم داخلي و خارجي به اثبات مي رسد. بايد «بازي» در صحنه منافع مردم ميهن ما را به حاكمان ديكتاتور تحميل نمود. برنامه پيشنهادي براي ”اقتصاد سياسي ملي“ توسط حزب تود ايران.

زنده ياد احسان طبري، عضو هيئت سياسي و دبير وقت كميته مركزي حزب توده ايران كه «سخن گفتني ولي ناگفته بسيار و بسياري داشت» (احسان طبري، ”برخي بررسي ها در باره جهان بيني ها و جنبش هاي اجتماعي در ايران“، پيش گفتارِ چاپ دوم، ص ١٨)، در پيشگفتار چاپ اول همين كتاب، ويژگي خاصي را در باره نحوه نگرش ماركسيست- توده اي به پژوهش علمي ذكر مي كند كه آموزنده است. آموزگار چند نسل از توده اي ها مي گويد: «از نظر يك ماركسيست، پديده هاي تاريخي تعبيري دارند كه ناشي از قوانين تكامل مادّي و معنوي جامعه معيّن است. … [بايد كوشيد] انبوه فاكتوگرافيك، با سيستم بندي منطقي و بر اساس تحليل ناشي از جامعه شناسي علمي عَرََضه گردد.»

گفتگو ميان توده اي ها (”نويدنو“ ٣)
انديشه فراكسيوني ابزار كيست؟

مقاله شماره: ١٣٩٣ / ٣ (٢٣ فروردين)
واژه راهنما: اين نوشتار پيش تر در تاريخ ٢٢ فروردين ١٣٩٣ در نويدنو شماره ٧٥٢ (http://www.rahman-hatefi.net/navidenou-752-93-46-930122.htm) انتشار يافت. «اختلاف نظرهاي» اصولي. ”دو نوع شخص با حقيقت دشمني مي ورزند: مغرضان و گمراهان“.«تاريخ حزب توده ايران را تاريخ اين اختلافات».
توضيح: قريب به چهار هفته پيش، نوشتار زير در اختيار هيئت تحريريه ”نويدنو“ گذاشته شد. متاسفانه تاكنون نه دريافت آن اعلام و نه بازتابي از آن در ”نويدنو“ ديده شد. ضرورت انتشار نوشتار تكميل شده از اين رو وجود دارد، زيرا انديشه فراكسيونيستي حاكم بر جنبش توده اي، به مانع جدي در برابر تبادل نظر و گفتگو ميان توده اي ها بدل شده است.