اعلاميهاى الكن و نازآ
نامه سرگشاده به رفيق على خاورى!
«طبقه كارگر از منافع كل جامعه دفاع مىكند» (مانيفست)
سياست ضدمردمى، سياستى ضدملى است!
مقاله شماره ٣٠ (١٦ ديماه ١٣٨٨)
رفيق گرامى على خاورى!
پس از آنكه لااقل به طور موقت موانع شخصى برطرف گشت، توانستم ازجمله دو اعلاميه ٦ ديماه و ١٣ ديماه ١٣٨٨ كميته مركزى حزب توده ايران را مطالعه كنم و بايد بگويم متعجب، وحشتزده و غمگين شدم. غمگين از آنرو كه با صلابت، برََّايى و انديشه هوشمندانه علمى در اعلاميههاى كميته مركزى حزب آشنا هستم و اكنون با انشايى دبستانى روبرو شدم، درغلطيده در سطح و باريك در انديشه.
از زندهياد طبرى در ارتباط با كار هنرمندانه آموختهايم كه هنرمند مىخواهد با كار هنرى خود «مضمونى را براى دسترسى به هدفى» بيان كند. انتقال اين انديشه به كار سياسى- علمى نيز داراى همين درونمايه است. لذا طرح اين پرسش مجاز است كه در دو اعلاميه پيش گفته كميته مركزى حزب توده ايران، چه «مضمونى براى دسترسى به كدام هدف» مطرح مىشود كه گويا بايد پايه عملكرد و پراتيك انقلابى مبارزان قرار گيرد!؟ اين دو اعلاميه مىخواهد كدام مضمون را براى دسترسى به كدام آماج مطرح سازد؟