image_pdfimage_print

زنده‏باد بحث بين توده‏اى‏‏ها (٣)
اتحادهاى‏‏ اجتماعى‏‏ از ديد حزب توده ايران
هدف، جلب ”تارنگاشت عدالت“ است

مقاله شماره 1387/43

پيش‏تر در مقاله‏هاى‏‏ متعددى‏‏ ازجمله در مقاله شماره ٣٨/١٣٨٧ ”برطرف ساختن تشتت نظرى‏‏ … يك ضرورت تاريخى‏‏“، سه جريان فكرى‏‏ ممكن در جنبش توده‏اى‏‏ برشمرده شده بودند. برداشت يكى‏‏ از اين جريان‏هاى‏‏ فكرى‏‏ از مسئله اتحادهاى‏‏ اجتماعى‏‏ موضوع بررسى‏‏ سطور زير است. اين جريان مهم‏ترين متحدان طبقه كارگر در شرايط كنونى‏‏ را «زحمتكشان و محرومين (حاشيه‏نشينان شهرى‏‏)، و دهقانان، لايه‏هاى‏‏ سرمايه‏دارى‏‏ تجارى‏‏ كوچك، خرده بورژوازى‏‏ سنتى‏‏» مى‏‏داند. و معتقد است، كه با توجه به «نفوذ نسبتاً بالاى‏‏ ولى‏‏ فقيه و رئيس جمهور فعلى‏‏ [احمدى‏‏نژاد]» نزد قشرها و لايه‏هاى‏‏ فوق، بايد جنبش توده‏اى‏‏ به اين واقعيت در برخورد به مسئله ”اتحادها“ توجه خاص مبذول دارد. نماينده اين جريان فكرى‏‏ در جنبش توده‏اى‏‏ ”تارنگاشت عدالت“ است.

بدون ترديد مسئله ”اتحاد‏ها“ در مرحله كنونى‏‏ مبارزات طبقاتى‏‏- اجتماعى‏‏ در ايران از اهميت خاص برخودار هست. ازاين‏رو يافتن پاسخ دقيق، علمى‏‏ و انقلابى‏‏ به پرسش‏هاى‏‏ مطرح در ارتباط با مسئله ”اتحادها“ براى‏‏ جنبش توده‏اى‏‏ نيز از اهميت خاص برخوردار است. اين پرسش‏ها در ارتباط قرار دارند با اهداف روز جنبش از سويى‏‏ و با اهداف دورنمايى‏‏ رشد اجتماعى‏‏ ايران از سوى‏‏ ديگر. يعنى‏‏ از اهميتى‏‏ دوگانه برخوردارند. ضرورت توجه به هر دو وجه و سوى‏‏ مسئله اتحادها را جوانشير در كتاب ”سيماى‏‏ مردمى‏‏ حزب توده ايران“ از ديدگاه تئوريك مستند ساخته و نتايج موفق مبارزاتى‏‏ در اين زمينه را برمى‏‏شمرد. تجربه و پراتيك انقلابى‏‏ حزب توده ايران در چهل سال مبارزه آن تا نگارش كتاب، محك عينى‏‏ و قابل كنترل براى‏‏ اثبات درستى‏‏ تئورى‏‏ ارايه شده مى‏‏باشد.

«درد مشترك، هرگز جدا جدا درمان نمى‏شود»!
«انديشه به نيروى‏ مادى‏ تبديل مى‏گردد»
«كنون از ماست پريدن، كنون برماست، بگذشتن»

مقاله شماره ٣٢/١٣٨٧

نياز جنبش توده‏اى‏ به يك صدايى‏، نيازى‏ عينى‏، مسئوليتى‏ آگاهانه و در عين حال خواستى‏ احساسى‏ و ندايى‏ قلبى‏ است. مجموعه هم‏نوا و بهم‏تنيده براى‏ مضمون پرصلابت و شكوهمند سخن ماركس: «انديشه درك شده، به نيروى‏ مادى‏ تبديل مى‏گردد».

آنچه تاكنون درباره ضرورت مبارزه براى‏ وحدت نظرى‏ در جنبش توده‏اى‏ و يك‏پارچگى‏ سازمانى‏ آن در حزب توده ايران، حزب طبقه كارگر ايران گفته و استدلال شده بود، گفته و استدلالى‏ عقلايى‏ بود و پيام ”نيك آئين“ و تمناى‏ او براى‏ «ازخودگذشتگى‏» دريچه ديگرى‏ را مى‏گشايد، كه طبرى‏ آن را در ديباچه دفتر شعرش ”با پچپچه‏ پائيز“، «پاسخ به رستاخيز درونى‏» مى‏نامد!

زنده‏باد بحث بين توده‏اى‏ها (٢)
ذمش گفتى‏، حسنش نيز بگو!

مقاله شماره ١٣٨٧/٤٢

پاسخ به دو ابرازنظر ب. الف. بزرگمهر

”توده‏اى‏ها“ براى‏ خود وظيفه مشخصى‏ قائل شده است. واقعيت عينى‏ و تاسف‏انگيز تشتت نظرى‏ در جنبش توده‏اى‏، انگيزه انتشار ”توده‏اى‏ها“ بوده است، به اين اميد كه در جهت وظيفه عينى‏ همه توده‏اى‏ها در مبارزه انقلابى‏ عليه تشتت نظرى‏ و سازمانى‏ در جنبش توده‏اى‏ قرار داشته باشد.
به منظور جهت دادن بحث به سوى‏ هدف فوق، بايد از پراكنده‏گويى‏ اجتناب شده و نيرو صرف غيرعمده نگردد. ازاين‏رو ابرازنظرهايى‏ كه در خدمت هدف فوق نباشند، منتشر نخواهند شد. اما براى‏ نكاتى‏ كه در دو ابرازنظر خود مطرح ساخته‏ايد از صميم قلب تشكر مى‏كنم.